۹ مهر ۱۴۰۵ - ۰۹:۰۰ کد مطلب 555505 ادبیات صفحه اصلی ادبیات پنجشنبه ۹ مهر ۱۴۰۵ - ۰۹:۰۰ نازنین؛ از سلطه راوی تا اجرای مترجم؛ روایتی که مرگ پایانش نمی‌دهد اهمیت «نازنین» تنها در آنچه روایت می‌کند نیست؛ بلکه در چگونگی روایت آن نیز هست. این اثر با روایت اول‌شخص و با عنوان فرعی «داستانی شگفت‌انگیز» منتشر شده است. داستایفسکی در مقدمه داستان می‌نویسد که اثر از این حیث «شگفت‌انگیز» است که روایت آن به گونه‌ای است که «گویی تندنویسی همه‌چیز را ثبت می‌کند». در اینجا با روایتی روبه‌رو هستیم که به جریان سیال ذهن نزدیک می‌شود و در آن نویسنده می‌کوشد آنچه را خود در مقدمه «توالی درست روان‌شناختی» می‌نامد، برقرار کند. سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – زهرا پورنیک‌صفت: اما در نهایت، انسان برای زندگی کردن به شجاعت بیشتری نیاز دارد تا برای پایان دادن به آن. آلبر کامو (مرگ خوش، 1971) آیا واقعاً چنین است؟ آیا زیستن به جسارت نیاز دارد و پایان دادن به زندگی نه؟ اما چنین تفسیر ساده‌انگارانه‌ای از سخن کامو، از آنچه اگزیستانسیالیسم در قرن بیستم در فرانسه در پی طرح آن بود فرو می‌کاهد. پرسش‌هایی فلسفی که نه فقط فیلسوفان، بلکه ما، انسان‌های عادی، نیز ناگزیر درگیر آن‌ها هستیم؛ چه...