۱۹ مهر ۱۴۰۵ - ۱۱:۰۲ کد مطلب 556136 میهن و مقاومت صفحه اصلی میهن و مقاومت یکشنبه ۱۹ مهر ۱۴۰۵ - ۱۱:۰۲ خوانشی از ساختار، زبان و تصویر در کتاب «تشییع خورشید»؛ از مرثیه تا حافظه «تشییع خورشید» از بدرقه سخن می‌گوید، اما در بنیاد خود با مسئلۀ ماندن روبه‌روست: ماندن یک نام در زبان، یک خاطره در ذهن و یک تجربه در حافظه جمعی. شعر نمی‌تواند فقدان را جبران کند و قرار نیست تاریخ را به‌تنهایی بنویسد. می‌تواند اما نشان دهد فقدان چگونه در زبان رسوب می‌کند، چگونه از تصویر به خاطره راه می‌یابد و چگونه برای بازماندگان پرسشی از مسئولیت و ادامۀ راه باقی می‌گذارد. سرویس میهن و مقاومت خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- عباس صفایی‌مهر، مشاور معاون فرهنگی و اجتماعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی: کتاب شعر را نمی‌توان تنها با موضوعش سنجید. سوگ، شهادت، وطن و مقاومت، موضوعاتی با بار عاطفی و تاریخی‌اند؛ اما حضور این مفاهیم به‌خودی‌خود کیفیت ادبی یک اثر را تضمین نمی‌کند. برای خواندن دقیق یک مجموعۀ شعری باید پرسید شاعر با این مفاهیم چه کرده است؛ آیا آن‌ها را به تصویر و تجربه‌ای زبانی تبدیل کرده، یا صرفاً نامشان را در متن آورده است؟ آیا قالب انتخاب‌شده با عاطفه و اندیشۀ شعر...