تاملی بر کارنامه مالی و بودجه صندوق تعاون و رفاه سازمان نظام پزشکی از آرمان «حمایت صنفی» تا واقعیت «مالی‌گری بوروکراتیک» ✍ دکتر کیوان حسینی متخصص جراحی عمومی و فلوشیپ انفورماتیک بالینی ▫️ نهادهای صنفی، تبلور خرد جمعی و پناهگاه مدنیِ یک پیکره حرفه‌ای‌اند. در سنت دیرپای طبابت—که بر بنیاد اخلاق، ایثار و التیام رنج انسان‌ها استوار است—تاسیس نهادی با عنوان «صندوق تعاون و رفاه»، پاسخی به نیازی مبرم و تاریخی بود: کاستن از دغدغه‌های معیشتیِ طبیبان، صیانت از کرامت حرفه‌ای در برابر تلاطم‌های اقتصادی، و ایجاد تکیه‌گاهی امن تا طبیب جز دغدغه بالین بیمار، اندوه دیگری بر دوش نکشد. ▫️ اما هنگامی که اسناد مالی، ترازنامه‌های قطعی و پیش‌نویس‌های بودجه‌ای یک نهاد حمایتی ورق می‌خورند، عیار وفاداری آن به این آرمان‌های بلند، نه در خطابه و شعار، که در آئینه شفافِ «اعداد و ارقام» نمایان می‌شود. ارزیابی منصفانه، دقیق و مستند عملکرد قطعی سال ۱۴۰۴ و لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ این صندوق، از شکافی عمیق میان «فلسفه وجودی نهاد» و «منطق حاکم بر مدیریت منابع» پرده برمی‌دارد؛ شکافی که نادیده انگاشتن آن، فرسایش سرمایه نمادین و اعتماد جمعی را در پی خواهد داشت. به نام خداوند جان و خردهمکاران فرهیخته، پیشکسوتان ارجمند و اعضای گران‌قدر جامعه پزشکی ایران؛▫️ نهادهای...